Restauratie

Het is de bedoeling dat het complex de Uffelse molen een regionaal ontmoetingscentrum wordt. En langzaam aan heeft het ook die vorm gekregen. Het vereiste een partiële wijziging van het bestemmingsplan. In april 2004 wordt het plan "de Uffelse molen, een regionaal ontmoetingscentrum" ingediend bij de gemeente Hunsel (vanaf 2007 gemeente Leudal). De behandeling van de plannen heeft enige tijd op zich laten wachten, omdat de gevolgen van reeds verstrekte milieuvergunningen aan derden niet helder waren. Op basis van jurisprudentie is geconstateerd, dat de beoogde toekomstige activiteiten op de Uffelse molen niet beperkt worden door de verstrekte vergunningen. Vervolgens werd de aanvraag voortvarend ter hand genomen.

Op basis van het raadsbesluit van de gemeente Leudal van 2 oktober 2007 (besluitnummer 19) keurt het college van Gedeputeerde Staten van Limburg op 22 januari 2008 het bestemmingsplan "Partiële herziening Uffelse molen te Haler" goed. Het plan voorziet in een verbreding van de woonfunctie met sociaal-cultureel en kleinschalig recreatief en horeca medegebruik van de gebouwen en directe omgeving van de Uffelse molen.

Los van wijziging van het bestemmingsplan is van meet af aan duidelijk dat het gebouwencomplex aan een ingrijpende restauratie toe is. In 2006 stelt de landelijke overheid tijdelijk extra restauratiegeld beschikbaar. In korte tijd moeten allerlei onderzoeken worden gedaan, tekeningen en bestekken worden gemaakt, kostencalculaties opgesteld. Gezien de zeer beperkte tijd waarbinnen alles moest worden aangeleverd bij de rijks overheid en de benodigde bouw en restauratievergunningen, kon geen integraal plan van aanpak worden opgesteld. Volstaan moest worden met omschrijving van die werkzaamheden, die op korte termijn nodig waren voor het behoud van de constructie. De uitwerking van de overige werkzaamheden zou zoveel extra tijd kosten, dat de aanvraag niet op tijd zou kunnen worden ingediend.

Dankzij een unieke en uitermate voortvarende eensgezindheid van alle betrokkenen is het gelukt om de aanvraag op tijd en voorzien van de benodigde vergunningen ingediend te krijgen bij de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten (RACM), tegenwoordig Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed . Helaas werd de aanvraag niet gehonoreerd omdat de regeling op voorhand reeds was overvraagd.
Zekerheidshalve was ook een beroep gedaan op het Provinciaal Restauratie Uitvoeringsprogramma (PRUP) 2006 - 2011. Deze aanvraag werd wel gehonoreerd. Op basis van de geraamde primaire subsidiabele restauratiekosten ad € 493.574,- werd in oktober 2006 € 148.000 aan subsidie toegekend. Tevens werd door toekenning van de subsidie het mogelijk een tweede hypotheek af te sluiten bij het Nationaal RestauratieFonds voor eenzelfde bedrag (€ 148.000,-) onder gunstige voorwaarden.

De kosten en subsidie hebben uitsluitend betrekking op verbetering van het constructieve deel van het gebouwencomplex. Het zal duidelijk zijn dat daarnaast aanzienlijke werkzaamheden nodig zijn om de gebruiksfuncties te verbeteren en in overeenstemming te brengen met het beoogde gebruik.
In 2007 werd voor de overige werkzaamheden opnieuw een restauratie en bouwvergunning aangevraagd. Het ontwerp is met enkele kleine wijzigingen door de Monumentencommissie positief bevonden en heeft verder niet tot reacties of tot bezwaren geleid. Op 21 februari 2008 heeft het college van burgemeester en wethouders de vereiste monumenten- en bouwvergunning verleend en kwamen alle lichten op groen te staan.

In augustus 2008 is Tom Loven Aannemingsbedrijf, later Meulen Bouw met diverse onderaannemers en in samenwerking met Theunissen Timmerwerken en Peter Deckers Installatiewerken gestart met de restauratiewerkzaamheden. De totale restauratie is verdeeld in vier fasen.

In fase I en II worden alle constructieve verbeteringen en aanpassingen gerealiseerd en bevat het over grote deel van alle uit te voeren grote bouwkundige werkzaamheden. Gestart is met de restauratie van de tiendschuur (fase I). In de eerste helft van 2009 werd fase I afgerond en kon worden gestart met de restauratie van het hoofdgebouw met woonhuis, watermolen en koestal. Eind 2009 liquideerde de eigenaar het aannemingsbedrijf. Door allerlei tegenslagen waarbij werkzaamheden onder andere aan het dak opnieuw moesten worden uitgevoerd, was fase II pas midden zomer 2010 gereed. Ruim één jaar later dan gepland. En tot op de dag van heden zijn er ernstige geschillen over de kwaliteit van de dakdekkers werkzaamheden.

In fase III (2011 - 2014) zullen in eigen beheer een aantal kleinere projecten worden gerealiseerd. Daartoe hoort ook de restauratie van het bakhuis, de varkensstal, de wagenschuur en de inrichting van een deel van de binnenplaats.

Het Waterschap Maas en Peelvallei heeft laten weten de herinrichting van de Uffelse beek bij de molen in de planning te hebben opgenomen. Dit kan nog enige jaren op zich laten wachten, omdat herinrichting van de beek gevolgen heeft voor de waterstand ook aan Belgische zijde. Tegelijkertijd zijn de Belgen van plan een aantal werkzaamheden aan de beek uit te voeren, die consequenties hebben voor de waterstand ook aan Nederlandse zijde. Neemt niet weg dat het Waterschap heeft aangegeven, dat de Uffelse beek bij de molen weer gaat meanderen.
Op het moment dat de werkzaamheden aan de beek worden uitgevoerd, zal ook het waterrad worden gerestaureerd en het oude sluisverdeelwerk worden teruggebracht. Dit is fase IV van het restauratieplan. En waarschijnlijk komt daarmee ultimo 2014 een eind aan het meerjarig restauratieplan van de Uffelse molen.
 
 
Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 17 april 2012.